De wet van 18 september 2017 betreffende de voorkoming van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme en de beperking van het gebruik van contanten specificeert in artikel 7 van "Titel 2 - Risicogebaseerde aanpak" dat "tenzij anders bepaald, de bevoegde autoriteiten en de onderworpen entiteiten, overeenkomstig de bepalingen van deze wet, de in boek II bedoelde preventieve maatregelen uitvoeren op gedifferentieerde wijze , afhankelijk van hun beoordeling van de risico's op witwassen en financiering van terrorisme"
Wat betekent dat?
De risicogebaseerde aanpak is een methodologische benadering die een bedrijf in staat stelt de toewijzing van zijn middelen(menselijke, materiële of financiële) te rangschikken om de geïdentificeerde risico's uit een voorafgaande analyse te beheersen.
En in de praktijk?
De risicogebaseerde aanpak verloopt in twee stappen.
Allereerst wordt een uitgebreide beoordeling uitgevoerd van de potentiële risico's op witwassen waaraan het bedrijf is blootgesteld, bekeken vanuit verschillende invalshoeken. Deze fase, de risicobeoordeling genoemd, zal later in meer detail worden besproken.
Om het concept van de risicogebaseerde aanpak beter te illustreren, zullen we ons uitsluitend richten op de analyse van het klantgerelateerde risico (KYC). Het is echter belangrijk te onthouden dat de risicobeoordeling een multifactoriele aanpak vereist.
Wat de klant betreft, maakt deze beoordeling het mogelijk hem te categoriseren op basis van het risico op witwassen dat hij vormt. Doorgaans wordt een classificatie in drie risiconiveaus toegepast.: laag-normaal-hoog.
De antiwitwasmiddelen waarover het kantoor beschikt, worden dan toegewezen in verhouding tot het risico dat de klant vertegenwoordigt.
Dit wordt aangeduid als het waakzaamheidsniveau (laag/normaal/hoog).
Bijvoorbeeld, een werknemer met een regulier salaris die een bijbaan heeft als ambachtelijke pottenbakker, heeft een ander risicoprofiel dan een bouwbedrijf waarvan de meerderheidsaandeelhouder een politica is.
De accountant zal de werknemer daarom classificeren als laag risico met een laag waakzaamheidsniveau. Het bouwbedrijf daarentegen wordt geclassificeerd als hoog risico met een hoog waakzaamheidsniveau.
Deze classificatie stelt de accountant in staat om middelen efficiënt in te zetten door waakzaamheidsmaatregelen aan het risico aan te passen, waarbij hij middelen verschuift van een lage-risico klant naar een risicovollere klant, zonder de totale werklast te veranderen.
Conclusie, de risicogebaseerde aanpak bestaat uit :
- Risicofactoren analyseren ;
- Classificeer ze volgens het witwasrisico dat ze vormen;
- Waakzaamheidmiddelen toepassen in verhouding tot de geïdentificeerde risico's.